Norma EN 50121-3-2 dotyczy aspektów kompatybilności elektromagnetycznej urządzeń instalowanych w pojazdach szynowych i tramwajowych.
Określa wymagania, jakie muszą spełniać te produkty w zakresie emisyjności i odporności, z uwzględnieniem środowiska kolejowego oraz zakłóceń generowanych przez inne urządzenia znajdujące się na pokładzie.
Norma EN 50121-3-2 została opracowana i wydana przez CENELEC (Europejski Komitet Normalizacyjny Elektrotechniki), który jest europejskim komitetem normalizacyjnym elektrotechniki.
Obszar zastosowania: norma ma zastosowanie do aspektów kompatybilności elektromagnetycznej dotyczących emisji i odporności sprzętu elektrycznego i elektronicznego przeznaczonego do stosowania w taborze kolejowym i o zakresach częstotliwości do 400 GHz.
Przykładowymi urządzeniami do montażu w pojazdach szynowych i tramwajowych są:
- urządzenia do rejestracji i przechowywania danych (rejestratory danych);
- domofony awaryjne;
- wyświetlacz sygnalizacyjny;
- głośniki.
KOMPATYBILNOŚĆ ELEKTROMAGNETYCZNA W SEKTORZE KOLEJOWYM
Infrastruktura kolejowa charakteryzuje się złożonym środowiskiem elektromagnetycznym, na które składa się wiele systemów sygnalizacji, trakcji, telekomunikacji i radiokomunikacji.
Kompatybilność elektromagnetyczna (EMC) pomiędzy systemami elektrycznymi i elektronicznymi jest zasadniczym wymogiem bezpiecznego i niezawodnego działania sprzętu. Jest aż nazbyt jasne, że zakłócenia powodowane przez systemy trakcyjne mogą zakłócać działanie urządzeń sygnalizacyjnych, co może mieć potencjalnie niebezpieczne konsekwencje.
Głównym problemem kompatybilności elektromagnetycznej w środowisku kolejowym jest zróżnicowana funkcja szyn. Pierwotnie szyny były wyłącznie mechanicznym systemem prowadzenia, ale pojawienie się elektryczności i rozwój technologiczny sprawiły, że infrastruktura kolejowa stała się złożonym systemem, w którym współdziałają różne elementy wyposażenia. Obecność zaawansowanego technologicznie i „historycznego” sprzętu sprawia, że problem zakłóceń jest niezwykle istotnym zagadnieniem.
NORMY EN 50121
Specyficznymi normami zharmonizowanymi dla sektora kolejowego są normy EN 50121, które regulują aspekty kompatybilności elektromagnetycznej zarówno w środowisku kolejowym, jak i pomiędzy środowiskiem kolejowym a otoczeniem.
Do norm tych bezpośrednio odwołuje się norma zharmonizowana EN 50155, dotyczące obciążeń środowiskowych typowych dla środowiska kolejowego. Norma ta, wraz z normą EN 45545 dotyczącą odporności ogniowej, stanowią główne normy kolejowe, którym musi odpowiadać sprzęt elektroniczny instalowany w pociągach, metrze i tramwajach.
Rodzina norm EN 50121 jest podzielona na 6 części obejmujących różne obszary:
- EN 50121-1 Informacje ogólne
- EN 50121-2 Emisja całego systemu kolejowego do środowiska zewnętrznego
- EN 50121-3-1 Tabor kolejowy – Pociąg i kompletny pojazd
- EN 50121-3-2 Tabor kolejowy – Wyposażenie
- EN 50121-4 Emisja i odporność urządzeń sygnalizacyjnych i telekomunikacyjnych
- EN 50121-5 Emisje i odporność urządzeń i systemów stałego zasilania
Norma EN 50121-3-2 dotyczy urządzeń elektrycznych i elektronicznych instalowanych na pokładzie, przy czym uwzględnia się zarówno środowisko wewnętrzne infrastruktury kolejowej, jak i środowisko zewnętrzne.
Norma uwzględnia również wszelkie zakłócenia generowane przez przenośne nadajniki radiowe używane na pokładzie, takie jak walkie-talkie.
Celem normy jest określenie limitów i metod badań w celu spełnienia wymagań dotyczących emisji i odporności na zakłócenia przewodzone i promieniowane.
Wymagania emisyjne mają na celu zapewnienie, że zakłócenia generowane przez sprzęt podczas jego normalnej pracy nie przekraczają poziomu uniemożliwiającego prawidłowe działanie innych urządzeń.
Podobnie wymagania dotyczące odporności mają na celu zapewnienie, że urządzenia zainstalowane na pokładzie nie będą zbyt podatne na zakłócenia generowane przez inne urządzenia.
Testowanie sprzętu kolejowego może być skomplikowane w przypadku niektórych części, dlatego najlepiej polegać na specjalistycznym laboratorium, takim jak Sicom Testing który dzięki swojemu wieloletniemu doświadczeniu w przeprowadzaniu badań przewidzianych w normach EN 50155 I EN 45545, może zapewnić całe wsparcie niezbędne do oceny i weryfikacji aspektów kompatybilności elektromagnetycznej tych produktów.
Aby uzyskać więcej informacji na ten temat, napisz do info@sicomtesting.com
lub zadzwoń +39 0481 778931.

witam
czy radiotelefo zabudowane w metrze też wymaga certyfikatu niezależnego od posiadającego już certyfikat kontroli organu nadzorującego Urząd Transportu Kolejowego w Polsce?
Dzień dobry,
Zasadniczo, jeśli radiotelefon został już certyfikowany i dopuszczony przez UTK w Polsce, to dopuszczenie to dotyczy spełnienia wymagań specyficznych dla kolei, takich jak kompatybilność elektromagnetyczna, bezpieczeństwo i integracja z systemami pokładowymi lub łączności.
Niniejsze zatwierdzenie nie zastępuje automatycznie ocen wymaganych na mocy innych przepisów, takich jak dyrektywa RED 2014/53/UE (w sprawie urządzeń radiowych), która nadal jest obowiązkowa dla oznakowania CE, ale może być wymagana dodatkowo w celu zapewnienia kompatybilności systemu ze środowiskiem miejskim.
Jeżeli zatwierdzenie UTK opiera się na kryteriach krajowych i nie obejmuje pełnej oceny zgodnie z dyrektywą RED, wówczas przed dopuszczeniem urządzenia do użytku konieczne będzie sprawdzenie, czy spełnia ono również wymagania zgodności CE.
Z wyrazami szacunku
Sicom Testing
Witam, jestem urzędnikiem USTIF i muszę wyrazić zgodę na instalację walidatorów magnetycznych w niektórych wagonach tramwajowych.
Jak radzisz mi postępować?
Dziękuję
Dzień dobry.
W takim przypadku konieczne jest skonsultowanie się ze wskazaniami jednostki notyfikowanej dla dyrektywy w sprawie interoperacyjności kolei. Najlepiej ten sam, który już certyfikował tramwaj.
Pozdrowienia od Sicom Testing